Lieve I.,
we verdwenen in je verhalen,
van hartjes, ballonnen en de sterren
plots streelde je zacht mijn haren,
je lachte,
ik schrok even
je eigen haren ken je enkel nog van de foto
op de kast
—
twee-lingen
ziekte scheurt ze in twee
één van de twee groeit zonder zorgen
de andere niet
één ‘mag alles, judo, naar school gaan, …’
de andere niet
één verliest haar haren
de andere niet
kan ik de twee stukken lijmen?
Sabine en www.kunstopmaatvanhetziekekind.be